Engelina Johanna Jacoba van Holsteijn-Groenewegen

Geboren: 30 oktober 1932
Overleden: 28 april 2021
Plaats: Honselersdijk

In dankbare herinnering

Lien van Holsteijn-Groenewegen is er altijd geweest voor haar man Piet en voor haar gezin, en ook in de tuin. Daar voelde ze zich thuis. Eigenlijk had ze hiermee een driedubbele ‘baan’. Het vulde haar dagen, en ze had ook niet de behoefte aan meer. Ze was tevreden met wat ze had. Dat was haar wereld. Meer hoefde niet.
Lien was met kleine dingen tevreden. De wekelijkse bos bloemen, aandacht en tijd van de familie, een ritje met de auto, de kaartclub, een examen van een kleinkind of lekker rommelen in haar bloementuintje. Gouden handen en groene vingers had ze. Hoe klein haar wereld misschien leek, ze kon hiermee goed uit de voeten. Piet was degene die mensen mee naar huis bracht. Zij stond hiervoor klaar, maar als het rustig in huis bleef of alleen met ‘eigen’, dan was het ook goed. Piet wilde reizen, Lien niet echt. Thuis was het toch ook goed? Maar, als ze eenmaal samen op pad waren, kon ze er wel van genieten…Ze heeft hard gewerkt om een goede moeder en echtgenoot te zijn. In het jaar dat zoon Ruud in het ziekenhuis lag en revalideerde ging ze elke dag naar Utrecht.
Lien was een gelovige vrouw. Het vertrouwen dat er Iemand is die over ons waakt, ook al zien we soms meer van het tegendeel om ons heen, was bij haar levend aanwezig. Ze was regelmatig te vinden in de vieringen in de Andreaskerk, samen met dochter Mieke.
Ze richtte zich op de boodschap, die ze wilde horen en de mensen die ze wilde zien. Ook de overtuiging dat ze Piet zal weerzien aan de andere kant van dit leven, heeft ze van hieruit meegekregen en gekoesterd. En misschien ook wel de inborst dat je er voor anderen moest zijn, daar waar dat kan. Op haar oude dag haar zus in huis nemen was wellicht een gelovige daad, maar in ieder geval ook gezellig, en gezelschap.
Drie jaar geleden was het spannend met de bacterie op haar hart. Sindsdien leefde ze in reservetijd. Op 28 april jl is ze rustig heengegaan. Het was klaar en goed zo; ze was toe aan de hereniging met Piet bij Onze Lieve Heer. Op 4 mei hebben we haar uitgevaren. Moge zij met Piet verenigd rusten in vrede.    

diaken Walther Burgering

Terug naar de voorgaande pagina
Wij zijn 1 federatie met 10 parochiesvoor iedereen
Tekstgrootte

Bezoek eens de parochie site van Kwintsheul

Het geloof is een stok om op te leunen, niet om anderen mee te slaan.